Cmentarze strojne w kwiaty i tysiące lampek... Zmarli... Pewnie gdzieś tam uśmiechnięci...

I tylko my zamyśleni... próbujący odtworzyć obrazy, przywołać znajome twarze...

I smutek przyczajony... że nie ma już Ich wsród nas...

Odwiedziłam kilkanaście grobów... Mojej Babci... Dziadka... Pradziatków... Znajomych bliższych i dalszych....

I tylko na tym najważniejszym nie mogłam osobiście zapalić znicza... A jednak pamiętam wciąż i wciąż...

Pamiętam Wojtku...

"... Zapal świeczkę za tych których zabrał los
Zapal świeczkę w oknie
Zapal świeczkę za tych których zabrał los
Światło w oknie

Ludzi dobrych i złych wciąż przynosi wiatr
Ludzi dobrych i złych wciąż zabiera mgła
I tylko ty masz tą niezwykłą moc
By zatrzymać ich by dać wieczność im
Pomyśl choć przez chwilę podaruj uśmiech swój
Tym których napotkałeś na jawie i wśród snów
A może ktoś skazany na samotność
Ogrzeje się twym ciepłem zapomni o kłopotach

 Zapal świeczkę... "